Zamana ihtiyacımız var, Arda'nın bizim oğlumuz olduğunu anlaması, benim anne olduğumu idrak edebilmem için zamana ihtiyacımız var. Bu öğretinin doğuştan bir yetenek olduğunu düşünsemde biz buna alışmak diyelim en iyisi...
nasıl doğar dogmaz emmeyi biliyorduysa oğlum, ben onu nasıl bir çiçek kadar narin koklamayı biliyorsam sanırım öyle birsey anne olmak...
bir filmde izlemiştim çocuk en iyi boynundan koklanırmış. yıllar geçse büyüsede anasının burnundaki kokusu hiç değişmezmiş. Bende Ardamı kokluyorum kokluyorum her gün şükrediyorum. her an büyüdüğünü birşeyler öğrendiğini gördükçe mutlu oluyorum. Geç kalmış bir mutluluk olarak adlediyorum bu mutluluğu. Bilseydim çok daha önce anne olmak isterdim.
Bir taraftan onun büyüdüğünü görerek mutlu oluyorum, öteki taraftan çok çabuk büyüyor doyasıya bebekliğini tadamıyorum diyorum.
Geçenlerde yine gaz sancısı ile boguşurken eşim dediki bir sabah uyansan ve arda büyümüş olsa ister misin? gaz sancısı diş çıkarma problemi agrısı sızısı kalmasa?
Düşündüm aslında kulaga hoş geliyor ilk başta. ama hayır dedim. anne olmak çekilen sıkıntılarla olgunlaşan bir meyve. Tadı o şekilde alınıyor. O şekilde kutsallaşıyor. Her acısına her sıkıntısına katlanmaya razıyım. Rabbim ona saglık versin, bizlerden ayırmasın..
Daha önce söylemiştim di mi? ama yine söyleyeyim :))
Ben ona resmen aşığım :))
canım tüm duyguların tüm içtenliğime katılıyorum bu günler gerigelmeyecek ne kadar sıkıntılı da olsa bunlar tatlı yorgunluklar herkesin dediği büyüdükçe dertlerinin de büyüdüğü:))
YanıtlaSiliçimize sindire sindire büyütelim aşklarımızı...