Ben geldim.
Güzel haberler getirmek isterdim. Aslında evdeyim fakat yazacak kadar vakit bulamıyorum. çünkü her an bir sorun çıkıyor her an bir telaş... Allah hayırlısıyla kucağımıza almayı nasip etsin bebeğimizi. Şekerim tavan yapıyor 1 haftadır. Doktorumun ısrarıyla diyetisyene başlamıştım. Buna rağmen şekerimiz düşmedi daha da yükseldi. Bu sefer yine doktorumun ısrarıyla dahiliyeye gittim. maalesef artık insülin iğnesi kullanmak zorundaymışız. Bebeğimizin sağlığı için zorunluymuş bu. Allah'tan az kaldı da çok uzun süre kullanmayacağız inşallah...
büyük habere gelince ... büyük haber bebeğimiz 06 Ekim 2008 tarihinde saat 11:30 itibariyle aramıza katılacak. Eğer o güne kadar herhangi bir acelesi olmazsa önce gelmeye kalkmazsa doktorum 38 + 1 olsun en azından dedi. 3 ya da 4 Ekim oluyor. Ben de durabilirse 6 Ekim olsun dedim :) İstanbul kurtulmuş ben de o gün kurtulayım inşallah dedim :) bir de bebeğim ne kadar kalırsa o kadar iyi olacak kanımca... Bebeğimiz 20 Eylül itibariyle 3.036 gr. idi. Boyu konusunda bir fikrim yok. her seferinde sormayı unutuyorum. Herşey normal görünüyormuş çok şükür. ama şeker bizi zorluyor.
15 gün kadar önce hareket etmiyor diye çığlık kıyamet hastaneye koşturduk. NST ye girer girmez bizim küçük adam başladı şov yapmaya :) hemşire dedi ki oynamayan bu bebekse Allah size kolaylık versin çok yaramaz olacak sizin oğluş :)
Hayatımız hep onun etrafında dönüyor ona göre şekilleniyor. Cumartesi günü yeniden NST ve doktor kontrolümüz var. bu kez yazarım inşallah çok bekletmeden.
Kayınvaldem yanımda kalıyordu bu nedenle de pc.ye oturmam biraz zor oluyor. Annem geldi memleketten o kalacak artık doğuma kadar inşallah.
Güzel haberlerle dönmeyi ümit ediyorum...
Gazelim gözelim... hani benim davetim :( blogun davetli okuyuculara açık ama beni eklememişsin :(
24 Eylül 2008 Çarşamba
2 Eylül 2008 Salı
Herkese hayırlı Ramazanlar...
Yazacak o kadar çok şey birikmiştiki. ama şimdi sorarsanız hiç bisey yok aklımda.
15 Ağustos itibariyle artık bir hürgeneralim ben. Yasal doğum izni sürecim başlamış olup daha sonrasında oğluşumla evin tadını çıkarma günlerimiz başlayacak inşallah. Bu nedenle er kişim bana hürgeneral adını taktı :)
Gazelim blogunu davetli okuyuculara açmışsın ama beni unutmuşsun :(
Evde net bağlantısı var ancak pc oğluşumun odasında olduğundan cicileri gelince yer değiştirmek zorunda kaldı. tembel kociş kabloları çekene kadar bağlantısız kaldık. şimdi buralardayız.
Bu süreçte ablamlar 10 gün kadar misafirim oldu. Evlerinde tadilat olduğu için minik kuzumla uzun uzun vakit geçirdik. gittiklerinden beri depresyondayım. öyle çok alışmıştım ki onla olmaya. o kadar tatlı konuşuyor ki maaşallah... ev bomboş kaldı gittiklerinden beri.
Ayaklarım bir fil edasıyla büyümeye devam ediyor. kilom hep az artıyordu birden bire çalım attı ve hızlandı. korkuyorum. inşallah çok kilo almam.
Umarım sadece oğlum kilo alıyordur.
Şafak bugün itibariyle 43... ama bu normal doğuma göre. Bizimki zorunlu sezeryan olacağı için 30 günümüz var gibi düşünüyoruz biz. hareketlerim kısıtlandı. mutfakta iş yaparken dirseklerimi tezgaha dayıyorum. ancak o şekilde iş yapabiliyorum. yatmak, kalkmak, oturmak problem olmaya başladı.
Oruç tutmak istiyorum ama er kişi izin vermiyor bi taraftan şekerim olduğu için ben de korkuyorum. ogluma zarar vermek istemiyorum. ama kendimi bildim bileli hep oruç tuttuğumdan kendimi suçlu gibi hissediyorum. üzülüyorum.
2 gecedir kocişe sahur hazırlıyorum. dün bütün gün bisey yiyemedim onun psikolojisiyle.
Oğluşumun eşyalarını yıkadım ütüledim, yerleştirdim. onları sevip konuşuyorum. daha eksigimiz çok ama teyzeleri almış sagolsunlar onlar getirecek diye ben almıyorum şimdilik. Pazar günü bir aksilik olmazsa gelecekler.
Efendime söyliyim saçlarımız bir rapunzel misali uzadı. Ha bugün ha yarın derken hala kestiremedim. o sıcakları atlattıktan sonrada saç kestirmek işime gelmiyor artık. hoş ben hala kızgın kumlardayım hava serinlemesine ragmen. evde bütün camlar açık. o şekilde uyumaya çalısıyorum.
Yaz hamileligi gerçekten çok zormuş. Allah bütün hamişlere yardım etsin tez zamanda hayırlısıyla kurtarsın inşallah...
ordan burdan şurdan epey dagıttım. :) kafamı toparlayayım yine yazarım...
Yazacak o kadar çok şey birikmiştiki. ama şimdi sorarsanız hiç bisey yok aklımda.
15 Ağustos itibariyle artık bir hürgeneralim ben. Yasal doğum izni sürecim başlamış olup daha sonrasında oğluşumla evin tadını çıkarma günlerimiz başlayacak inşallah. Bu nedenle er kişim bana hürgeneral adını taktı :)
Gazelim blogunu davetli okuyuculara açmışsın ama beni unutmuşsun :(
Evde net bağlantısı var ancak pc oğluşumun odasında olduğundan cicileri gelince yer değiştirmek zorunda kaldı. tembel kociş kabloları çekene kadar bağlantısız kaldık. şimdi buralardayız.
Bu süreçte ablamlar 10 gün kadar misafirim oldu. Evlerinde tadilat olduğu için minik kuzumla uzun uzun vakit geçirdik. gittiklerinden beri depresyondayım. öyle çok alışmıştım ki onla olmaya. o kadar tatlı konuşuyor ki maaşallah... ev bomboş kaldı gittiklerinden beri.
Ayaklarım bir fil edasıyla büyümeye devam ediyor. kilom hep az artıyordu birden bire çalım attı ve hızlandı. korkuyorum. inşallah çok kilo almam.
Umarım sadece oğlum kilo alıyordur.
Şafak bugün itibariyle 43... ama bu normal doğuma göre. Bizimki zorunlu sezeryan olacağı için 30 günümüz var gibi düşünüyoruz biz. hareketlerim kısıtlandı. mutfakta iş yaparken dirseklerimi tezgaha dayıyorum. ancak o şekilde iş yapabiliyorum. yatmak, kalkmak, oturmak problem olmaya başladı.
Oruç tutmak istiyorum ama er kişi izin vermiyor bi taraftan şekerim olduğu için ben de korkuyorum. ogluma zarar vermek istemiyorum. ama kendimi bildim bileli hep oruç tuttuğumdan kendimi suçlu gibi hissediyorum. üzülüyorum.
2 gecedir kocişe sahur hazırlıyorum. dün bütün gün bisey yiyemedim onun psikolojisiyle.
Oğluşumun eşyalarını yıkadım ütüledim, yerleştirdim. onları sevip konuşuyorum. daha eksigimiz çok ama teyzeleri almış sagolsunlar onlar getirecek diye ben almıyorum şimdilik. Pazar günü bir aksilik olmazsa gelecekler.
Efendime söyliyim saçlarımız bir rapunzel misali uzadı. Ha bugün ha yarın derken hala kestiremedim. o sıcakları atlattıktan sonrada saç kestirmek işime gelmiyor artık. hoş ben hala kızgın kumlardayım hava serinlemesine ragmen. evde bütün camlar açık. o şekilde uyumaya çalısıyorum.
Yaz hamileligi gerçekten çok zormuş. Allah bütün hamişlere yardım etsin tez zamanda hayırlısıyla kurtarsın inşallah...
ordan burdan şurdan epey dagıttım. :) kafamı toparlayayım yine yazarım...
Kaydol:
Yorumlar (Atom)