Kırgınım, niye mi aslında alışkın olduğum bisey. Sevgililer günü kapitalizm oyunu ve biz bu oyuna kanmayalım diyen bir eşim olduğu için. sürü mantığıyla hareket etmenin anlamı yok dedigi için. Kırgınım. küçük bir çiçeğe, pamuk şekere bile tav olabilirdim. içimdeki sarışını bileyliyor bu davranışlar (yanlış anlamayın esmerim ben) aptal saptal şeylere para harcıyasım geliyo. hatta bir güneş gözlügü begendim beğenip durummm nicedir. 800 tl . onu alasım var. tutmayın beniiiiiiiiii
gerçekten herşeyi herkesi düşünen, ev ekonomisini, ev bilmemnesini, eşi dostu akrabayı ama bi kendini düşünemeyen nesli tükenenlerdenim ben.
metazoriyle yemege çıktık. bende surat bi karış. mutlu olmuyomuşum biseyden. derdim kapitalizmin oyununa gelmek degil. ilk kez bu yıl bekledim işte. geçen yıllarda iyi kötü hatırlanıyodu. ve her seferinde aynı şeyi dinliyorduk.
bu sene kapak oldu bana.
dışardaki binlerce kadından biri ol dimi, al, giy, tak takıştır, sür sürüştür haftada bilmem kaç kere kuaföre git, saçının boyat, kestir manikür pedikür yaptır.
çıkışta cookieslerden ısmarla kendine kahve iç, sonra alışveriş merkezinin birine at kendini. bi daha mı gelicem dünyaya de.
ayyyyyy hayatım çok yoruldum yemegi dışardan söyleyelim mi de. yemeği yaktım, beceremedim igrenç yapmışım de. ay ütü de yapamadım gömleğini 2 dakka ütüler misin bitanemcim de.
dışarda bi güruh gemisini böyle yürütüyoken senin ısrarla kendini kasman niyeeeeeeeeee
14 Şubat 2010 Pazar
12 Şubat 2010 Cuma
ARA-DERE
Geldim yine geldim. Gözümde kocaman bir boncuk var. :) Kist çıkmış 10 gündür ilaçla eritmeye çalışıyoruz sanırım erimeye niyeti yok kendilerinin eğer erimezse pazartesi günü karar verilecek ameliyatla alınsın mı diye.
Arda çok geveze bir çocuk oldu. mırıl mırıl konuşuyor anlattığını anlamak için henüz dilini çözemedik. yine de ben kısmen anlıyorum. anne olmanın vaktin çogunu birlikte harcamanın artısı sanırım.
Bütün günü benimle geçirmek istiyor. Hatta geceyide. azılarımız çıktığından pek bir huysuzuz gece uykumuz yok. benim yatağımda dönüp duruyor. gece bacaklarından yakaladım son anda düşüyordu az daha. babamız salona terfi ediyor böyle zamanlarda. Gerçekten çok dagınık yatıyor Arda. Keyifsizim niye keyifsizim onu da bilmiyorum. Ferrasini Satan Bilge'yi okuyorum. Öğretilerle hayatıma bisey katabilirmiyim anlamaya çalışıyorum olumlu düşünüyorum, odaklanıyorum cıkkkkkkkk yok anacım bende kökten bir sorun var. çocukluğuma inmek lazım sanırsam :))
Annemler gitti, yalnızlığım depreşti. Dün ilk kez kaçamak yaptım. Eşime sürpriz hediye almak için ardayı babannesiyle bırakıp komşumla dışarı çıktık bir kaç saat. gezmeyi, yürümeyi, yürürken konuşmayı, alışveriş yapmayı, bi kafede oturup kahve içmeyi bile unutmuşum yazıklar olsun bana emi olsun tabi.
sanki bi çocuğu olan benim, beceriksizim. dün temizlik yaptım güya. bugün tanınacak hali yok evin. çıldırmak üzereyim. sürekli sil baştan. evleri pırıl pırıl olan günün her saati şıkşıkıdım tam tekmil dışarı çıkacak gibi hazır duran kadınlara hayranım. ben pijama terlik, elinde cif domestos ya da kepçe ile dolaşan tipik bir anneyim. hayatından bezmiş.
oysa ne dertler var hayatta. kendini dinleyecek bu kadar vakti yok insanın. böyle bir lüksü yok. iç ses sana sus diyorum . seni dinlemek istemiyorum. orda bi yerde hayat akıp gidiyor. bense arkasından elimde toz beziyle bakıp duruyorum.
acillll vakayımmmmmmmm
Arda çok geveze bir çocuk oldu. mırıl mırıl konuşuyor anlattığını anlamak için henüz dilini çözemedik. yine de ben kısmen anlıyorum. anne olmanın vaktin çogunu birlikte harcamanın artısı sanırım.
Bütün günü benimle geçirmek istiyor. Hatta geceyide. azılarımız çıktığından pek bir huysuzuz gece uykumuz yok. benim yatağımda dönüp duruyor. gece bacaklarından yakaladım son anda düşüyordu az daha. babamız salona terfi ediyor böyle zamanlarda. Gerçekten çok dagınık yatıyor Arda. Keyifsizim niye keyifsizim onu da bilmiyorum. Ferrasini Satan Bilge'yi okuyorum. Öğretilerle hayatıma bisey katabilirmiyim anlamaya çalışıyorum olumlu düşünüyorum, odaklanıyorum cıkkkkkkkk yok anacım bende kökten bir sorun var. çocukluğuma inmek lazım sanırsam :))
Annemler gitti, yalnızlığım depreşti. Dün ilk kez kaçamak yaptım. Eşime sürpriz hediye almak için ardayı babannesiyle bırakıp komşumla dışarı çıktık bir kaç saat. gezmeyi, yürümeyi, yürürken konuşmayı, alışveriş yapmayı, bi kafede oturup kahve içmeyi bile unutmuşum yazıklar olsun bana emi olsun tabi.
sanki bi çocuğu olan benim, beceriksizim. dün temizlik yaptım güya. bugün tanınacak hali yok evin. çıldırmak üzereyim. sürekli sil baştan. evleri pırıl pırıl olan günün her saati şıkşıkıdım tam tekmil dışarı çıkacak gibi hazır duran kadınlara hayranım. ben pijama terlik, elinde cif domestos ya da kepçe ile dolaşan tipik bir anneyim. hayatından bezmiş.
oysa ne dertler var hayatta. kendini dinleyecek bu kadar vakti yok insanın. böyle bir lüksü yok. iç ses sana sus diyorum . seni dinlemek istemiyorum. orda bi yerde hayat akıp gidiyor. bense arkasından elimde toz beziyle bakıp duruyorum.
acillll vakayımmmmmmmm
6 Şubat 2010 Cumartesi
gel-gitttt
Merak eden olmamış, ama yazayım. Annecigimle babacığım bizdeydi. çok güzel bir hafta geçirdim. onun öncesinde de yiğenlerim gelmişti. yorucu ama tadı damağımda kalan 2 hafta geçirdim. Allah kimseyi sahipsiz bırakmasın. yalnız bırakmasın. beni sevdiklerimden geride bırakmasın...
haftaiçi daha uzun uzun anlatırım ama şimdi çok işim var.
haftaiçi daha uzun uzun anlatırım ama şimdi çok işim var.
Kaydol:
Yorumlar (Atom)