ELMA :)

Tahmin etme oyunu oynuyoruz. Ardanın gördüğü bildiği herşeyin adı elma :) bu yüzden günüm tahmin yürüterek geçiyor.
hatta yatağa yattığımda düşünüyorum :) bu çocuk ne demek istemişti diye :)

hastaydım ama şimdi iyi sayılırım. Kar yagıyor. uzun uzun yazamayacağım. sadece merak eden olursa diye haber edeyim dedim.
ELMA DERSEM ÇIK ARMUT DERSEM ÇIKMA :)

YALNIZIM DOSTLARIM YALNIZIM YALNIZZZZZZZ

Kendimi mutsuz hissediyorum bunun nedeni oglumu memeden ayırmaya başladım Sanki bir uzvumu kaybetmiş gibiyimi. Geceleri emiyor ama gündüzleri artık yüzüme bakmıyor gibi hissediyorum. canım çok acıyor. Tamam ben istedim bunu. artık 17 aylık neredeyse. Ama yinede böyle olacağımı düşünmemiştim. Kendimi çok suçlu hissediyorum. 2 yaşına kadar emmesini istemiştim. Ama benim oglum tam bir sapık çıktı. Normalin üzerinde meme emdiği için artık hepimiz bundan rahatsız olmaya başlamıştık. Yine de kendimi nasıl bagışlayacağımı bilmiyorum. çok mutsuz ve yalnızım... Oglum sanırım artık beni sevmiyor.

DAL RÜZGARI AFFETMİŞTİR AMA KIRILMIŞTIR BİR KERE...

Kırıldım. çok kırıldım. Kalbim çok acıyor. Haketmediğim şekilde incitildim. Karıncayı bile incitmekten imtina eden ben en sevdigim insan tarafından incitildim. Kalbim acıyor, cam kırıkları, can kırıkları kanatıyor içimi.
Zamana bırakmak lazım belkide. Zaman herşeyin ilacı. Belkide ben büyütüyorum ne bileyim. Kırgınsın, Seviyosun ama, aşk herşeyi affeder mi?

SABAH SABAH

Gözlerim kançanağı olmuş. aglamadım. sinirden belki. kimbilir tansiyonum mu yükseldi. Yine aynı sesli sessizlikle geçti akşam. Yine temizlik yaptım, yine yemek yaptım, yine çocuk baktım, yine koltukta uyuyakaldım. Çok yorgunum, uykusuzum.
Dimagımı genç tutamıyorum. daha çabuk yaşlanacağım zannımca geceleri de uyuyamadığım için Arda yüzünden herkesin uyuyarak geçirdiği zamanı uyumayarak geçirdiğim için daha çabuk yaşlanacağım. Aynalara küskünüm, barışmak istiyorum. Pek çok kişi gibi kendimi acımadan sevmek istiyorum, şımartmak istiyorum kendimi acele etmeden sıcak köpük köpük bir banyo, belki yeni bir kitap, belki yeni bir giysi.
Çok geç olmadan benden içeri bakıp beni toplamam gerek. Birileri bana yolu tarif edebilir mi?

KİMSELİ KİMSESİZLİK...

Yazdım ama kimsenin haberi yok sanırım.
Kimsem yok benim ama ailem, eşim, oglum, arkadaşlarım var. Kimseli kimsesizlik çekiyorum dört duvar arasında. Düşünüyorum ben kendime acıyorum galiba. Ellerimi yerlere vurarak aglamak geliyor içimden. Küçükken bile yapmadığım cinsten zırıl zırıl aglamak. Onu bile beceremiyorum. Güzel aglamak da maharet ister. herkes aglayamaz aynı içtenlik ve güzellikle. delimiyim neyim aglamanın da güzelliğimi olur? oluyor işte...
Harekete geçme zamanı, bişeyler yapmanın vaktidir. Ama neresinden tutupta başlayacağım? Beni aramayan sıkışmış kelime aralarına, zaman aralıklarına sıgdıran gücendiğim dostlarımı hayatımdan çıkararak mı? yoksa herkesin ayrı bir hayat kailesi olduğunu bana ayıracak vaktin lüks olduğunu kabullenerek mi?
24 saat tek bir cümle kurmadan akşamı etmiş olmayı yadırgamaktan vazgeçerek mi? Sevdigim insanlarla aramda örülü duvarların kaç kat olduğunu hesaplamak bile istemiyorum. Ben yeniden çocuk olmak istiyorum. aynı acıları yaşayacağımı bilsemde....

LEGOCAN

Dün ilk kez Arda'yı alışveriş merkezine götürdük uzun bir aradan sonra. Eşim izinli olduğu için gün içinde boş bir saatte gittik. kalabalığa halen girmiyoruz mümkün oldugunca.
Oyuncakcı dükkanında bir saga bir sola seyirtti durdu. Raflardaki oyuncakları çıglık atarak dolaştı.
Ne ile oynaması gerektigine karar verene kadar epey zaman harcadık. Arda arabaları çok seviyor önce ışıklı sesli bir araba, küçük bir kamyon bir de koca bir kutu lego aldık. Legoları boşaltıp kutusuna dolduruyor en sevdigi şey bu oldu. birbirine iliştirdiğimizde kızıyor tek tek açıp yine kutuya koyup dolduğunda boşaltıyor. Ne zevk alıyor bilmem. Aslında bir çok oyuncağı var. bizim aldıklarımız, hediye gelenler ama hiçbiriyle ilgilenmiyor dağınıklıga sebep olduğundan bende hepsini topluyordum. çünkü oyuncaklar dururken o mutfak dolabından tencere, tava alıp salonda kapağını yere vurarak oynamayı seciyordu. neyseki dağınık legolardan başka bisey yok şimdilik.
Bütün seçtiğim oyuncaklar yaşına uygun degil 3 yaş üzeri. koskoca oyuncakcı bu konuda yetersizdi bana göre. Ardanın yaşındaki çocukların algılarının açılması için pek çok oyuncağa ihtiyacı var.
Arz ederim :)
Caillou diye bir çizgi film var. Yapandan Allah razı olsun. :) Ardanın paçamdan az da olsa düşmesine yardımcı oluyor. Bir kez sabah bir de akşam olmak üzere 2 kere seyrediyor cd.sini. şimdilik 2 cd.miz var. yenilerini alana kadar öggggggggk durumundayım. bütün kelimeleri ezberledim nerdeyse. Çok ilgisini çekiyor seyretmek istediginde kollarını boynuma dolayıp annni kaaaaaa diye mızırdıyor :) bu hallerini çok seviyorum
Bugün temizlik yapmak lazım. Dün babamız da evde olunca şu anda bir savaş alanında yaşıyoruz.
Beni özleyin arada da gelin anacım :)

ARDA...

Biraz da ondan bahsedeyim. Hayatımda başardığım tek iyi şey belkide. Onu hayatıma katmakla hergün şükrediyorum. Hergün iyi ki diyorum. Hergün yeniden ögreniyorum. Hergün hayatımı sorguluyorum. Hayırlı evlat olsun diye dua ederdim hep. bir sohbette ögrendim ki yanlış dua edermişim ben. Ben hayırlı bir anne olayım, hayırlı ebeveynler olalım diye dua etmeliymişim.
Bütün algıları açık belleği sıfır cillop gibi bir pc beyni var keretada. ne verirsen alıyor. ne yaparsan yapıyor.
Anni- anni - anne- anni diye peşimde dolaşıyor
mandalina ve makarnaya ma, portakala po diyen,
pilava piyav, kediye miyav, ekmeğe iiiek, erkege eykek, askere ahker, bittiye bippi, gittiye ditti,
anneanneye nenene, babanneye bababa dolu dolu baba diyen sarı kafam var benim.
kıvır kıvır saçları, pırıl pırıl gözleriyle boynuma sarılıp sırtıma tıp tıp vuruyor küçümencik elleriyle... her ne kadar en güzel zamanlarının uyurken ki zamanları olduğunu düşünsemde hiç bir pişmanlığım yok onu emanet aldığım için Rabbimden.
Dileğim o emanete layıkıyla klavuz olabilmek.
Rabbim utandırmasın yar ve yardımcımız olsun...

Aynası iştir kişinin lafa bakılmazzzzz:)

Döndüm, vallahi döndüm. Hayatı kaçırıyormuşum yazmayarak. Bugün çook sevgili bir dost söyledi :) mercimek köftesi eşliğinde. şu kadarcık yazsan yaa nıck nıck dedi. ehh dedim madem yazayım ama neresinden tutayımda yazayım. 1 yıl olmuş yazmayalı.

Arda yaşına girdi bile üzerindende 4 ay geçti. kocaman bir sıpa oldu. kucağıma sıgmayan cinsinden.
Dünyamın tamamını o kaplıyor. 7/24 emrindeyiz paşanın.
Okuyup içime işleyen şeyler hayata geçiremedigim işler.
kendimi amaçsız, hiç gibi hissediyorum. uzun zamandır takip ettigim bloglara bile ihanet etmişim. okuyamıyorum bir çogunu.
önceden onca işe nasıl yetişiyormuşum şimdi bir tek çocukla eve kapanmış, bütün algılarını kapatmış, duvarların arkasına sinmiş biri olarak yaşamayı neden seçtim?
Çalışmamak hayattan soyutlamak mı kendini? Bugün kendim için ne yaptım?
Bugün ben Allah için ne yaptım?
Tv seyretmiyorum, kitap okumak şöyle böyle, dışarı çıkmıyorum. ev ziyaretleriyle ve temizlik, yemek, ardayla tüketiyorum hayatımı. 1,5 yıl olacak neredeyse ben koca bir hiç olmuşum 1,5 yılda. kendimi nasıl fütursuzca harcadım.
Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.
Benim yaptığım iş ne mercimek köftesi, Hasanpaşa köfte, kadınbudu köfte, yaprak sarma, zeytinyaglı kereviz. bütün ödevim bu muydu benim? Hayattan almam gereken tarifler hayata kattığım anlam yemek pişirmek mi?
hangi temizlik manyağı zırtapoz kalorifer peteğini söküp içini temizler, çamaşır makinasının vidalarına sıkışan tozları kürdan yardımıyla temizler? kim deepreezin havalandırma kanallarını tornavidayla söküp kötü kokuları izale eder.
sil süpür bi yere kadar domestosla koslayla mı ömür geçer, millet gülsuyu, kenzo, lavanta, gucci koka dursun salına salına yürürken buram buram domestos kokmuyormuyum, t-shirtlerimin orasında burasında çamaşırsuyu lekeleri, yag sıcramış ama prillenmeden makinaya atılmış yıkanmış bi de ütülenmiş lekesi sabitlenmiş akşama kadar picama terlik modunda hayatını törpüleyen tek manyak benmiyim?
Aynası iştir kişinin yaaa ne çıkıyor burdan ; hımm temizlik hastası, evi temiz, hımmm mis gibi yemekler yapmış hımmm eeeeeeee elde ne var koca bir hiçççççççççççç
otur yerine sıfır -0-