Arda ile rutin günler...

ARDA VE CANIM ANNEM :)

Ardayla bir gün diğerini kovalıyor. Sanki bu sahneyi daha önce yaşadım diyorum. evet birgün önce de aynı şeyler yaşanıyor. gün - tarih - saat kavramını yitirdim. akşam nasıl oluyor anlamıyorum. Çoğu zaman yemek bile yapamadan akşam oluyor. evin içi almış başını gidiyor. şimdi birde oyun faslımız var. bu sebeple oyuncaklar, oyun minderi vs. de ortalıkta. şimdi bir melek gibi uyuyor. ama az sonra yaygarayı basacak. çok uykusuz olduğum halde yatmadım. ilk kez kahvaltımı erkenden yapmış oldum. tabi 10 dakika içinde. eğer 10 dakika daha uyursa şanslı hissedeceğim kendimi.
Anne olmak bambaşka güzel. Ama hergünü yeni bir şey ögrenerek geçiyor. insan yüzü görmüyorum. ne tv ne pc. haberlerden bihaber bütün dünya Arda.
kızardım evde bebek bakıp dünyadan kopan kadınlara. kendini bırakıp göbek baglayan, pijama terlik durumunda akşam eden kadınlara. neymiş? büyük konuşmamak gerekiyormuş.
akşama kadar pijama terlik modundayım. çok şükür kilo almadım ama bu almayacağım anlamına gelmiyor. Arda müsaade edip yemek yiyemedigimden sanırım kilo almayışımda.
Geçen akşam saati Arda yarım saat uyuyunca yemeği ocağa atıp eski elbiselerimden birini denedim. aaaa süper oldu. hala eski elbiselerime girebiliyor olmam mutlu etti beni. bi de saç tarayalım, bi de makyaj yapalım dedim koştur koştur masayı da kurdum. O sıra arda uyandı, eşim geldi. adamcağız şaşırdı tabi. baktı baktı bugün bizim evlilik yıldönümümüz falan degil di mi?
nişan yıldönümümü, tanışma yıldönümü mü? dogumgününe daha var. Allah Allah dedi :) çok güldüm aglanacak halimize.
kendini unutturuyormuş çocuk insanlara. uzun zamandır sohbet edemedigimizi, masaya aynı anda oturup kalkamadığımızı farkettim. ya ben ardaya bakıyorum o yemek yiyor ya o bakıyor ben yiyorum. Allah evlatlarımıza saglık versin ama bir an önce uyku düzenimiz otursa da eski günlere geri dönsek...

Okuyan okumayan herkese mutlu ve güzel bir yıl diliyorum saglıkla... inşallah...