Sen beni şakaklarımda yağmur damlalarıyla bırakıp giderken,
Ben beyazlar giydirdim sana papatyalardan,
Sen beni şakaklarımda yağmur damlalarıyla bırakıp giderken
Ben inciler dizdim gerdanına papatyalardan,
Bilmedin gülüşüne, bakışına, endamına feda oldu bu can...
Sen beni şakaklarımda yağmur damlalarıyla bırakıp giderken
Bilmedin, kefenler biçtim papatyalardan...
Sen beni şakaklarımda yağmur damlalarıyla bırakıp giderken
Toprak oldum, açtım bir papatyanın yaprağında...
Elini uzattın önce canlandım, kopardın, elinden tutmustum senin...
anlamadın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder