İSTANBUL...

İstanbul İstanbul olalı böyle bir acı görmedi,
Kaldırımlar kaldırım olalı çiğnenmedi bu kadar acı,
Yürek yürek olalı çekmedi böyle bir sancı...
Hangi kadere hasbel buldun beni ?
Neresine sirayet ettin yüreğimin ?
Şarap renginde güllerle doldu içim
İstanbul İstanbul olalı böyle bir acı görmedi,
Hangi uçurumundan attın beni yüreğinin ?
Hangi ellerinle kestin nefesini yüreğimin ?...
Hangi ölümle sürükledin ?...
İstanbul İstanbul olalı böyle bir acı görmedi,
Kaldırımlar kaldırım olalı çiğnenmedi bu kadar acı,
Yürek yürek olalı çekmedi böyle bir sancı...
Bir akşamın kızıl ağlayışında...
Hangi bahanelerle bıraktın bana aşkı ?
Hangi bahanelerle aldın benden hüzün tortulu gözyaşlarımı ?...
İstanbul İstanbul olalı böyle bir acı görmedi,
Yan şimdi, ağla hadi, döv dizlerini,
Yürek yürek olalı çekmedi böyle bir sancı...
Veryansın etsin tüm uzuvların....
Öğren artık öğren...
Kaybettin sen bu yüreği, kaybettin aşkı...