Döndüm, vallahi döndüm. Hayatı kaçırıyormuşum yazmayarak. Bugün çook sevgili bir dost söyledi :) mercimek köftesi eşliğinde. şu kadarcık yazsan yaa nıck nıck dedi. ehh dedim madem yazayım ama neresinden tutayımda yazayım. 1 yıl olmuş yazmayalı.
Arda yaşına girdi bile üzerindende 4 ay geçti. kocaman bir sıpa oldu. kucağıma sıgmayan cinsinden.
Dünyamın tamamını o kaplıyor. 7/24 emrindeyiz paşanın.
Okuyup içime işleyen şeyler hayata geçiremedigim işler.
kendimi amaçsız, hiç gibi hissediyorum. uzun zamandır takip ettigim bloglara bile ihanet etmişim. okuyamıyorum bir çogunu.
önceden onca işe nasıl yetişiyormuşum şimdi bir tek çocukla eve kapanmış, bütün algılarını kapatmış, duvarların arkasına sinmiş biri olarak yaşamayı neden seçtim?
Çalışmamak hayattan soyutlamak mı kendini? Bugün kendim için ne yaptım?
Bugün ben Allah için ne yaptım?
Tv seyretmiyorum, kitap okumak şöyle böyle, dışarı çıkmıyorum. ev ziyaretleriyle ve temizlik, yemek, ardayla tüketiyorum hayatımı. 1,5 yıl olacak neredeyse ben koca bir hiç olmuşum 1,5 yılda. kendimi nasıl fütursuzca harcadım.
Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.
Benim yaptığım iş ne mercimek köftesi, Hasanpaşa köfte, kadınbudu köfte, yaprak sarma, zeytinyaglı kereviz. bütün ödevim bu muydu benim? Hayattan almam gereken tarifler hayata kattığım anlam yemek pişirmek mi?
hangi temizlik manyağı zırtapoz kalorifer peteğini söküp içini temizler, çamaşır makinasının vidalarına sıkışan tozları kürdan yardımıyla temizler? kim deepreezin havalandırma kanallarını tornavidayla söküp kötü kokuları izale eder.
sil süpür bi yere kadar domestosla koslayla mı ömür geçer, millet gülsuyu, kenzo, lavanta, gucci koka dursun salına salına yürürken buram buram domestos kokmuyormuyum, t-shirtlerimin orasında burasında çamaşırsuyu lekeleri, yag sıcramış ama prillenmeden makinaya atılmış yıkanmış bi de ütülenmiş lekesi sabitlenmiş akşama kadar picama terlik modunda hayatını törpüleyen tek manyak benmiyim?
Aynası iştir kişinin yaaa ne çıkıyor burdan ; hımm temizlik hastası, evi temiz, hımmm mis gibi yemekler yapmış hımmm eeeeeeee elde ne var koca bir hiçççççççççççç
otur yerine sıfır -0-
Arda yaşına girdi bile üzerindende 4 ay geçti. kocaman bir sıpa oldu. kucağıma sıgmayan cinsinden.
Dünyamın tamamını o kaplıyor. 7/24 emrindeyiz paşanın.
Okuyup içime işleyen şeyler hayata geçiremedigim işler.
kendimi amaçsız, hiç gibi hissediyorum. uzun zamandır takip ettigim bloglara bile ihanet etmişim. okuyamıyorum bir çogunu.
önceden onca işe nasıl yetişiyormuşum şimdi bir tek çocukla eve kapanmış, bütün algılarını kapatmış, duvarların arkasına sinmiş biri olarak yaşamayı neden seçtim?
Çalışmamak hayattan soyutlamak mı kendini? Bugün kendim için ne yaptım?
Bugün ben Allah için ne yaptım?
Tv seyretmiyorum, kitap okumak şöyle böyle, dışarı çıkmıyorum. ev ziyaretleriyle ve temizlik, yemek, ardayla tüketiyorum hayatımı. 1,5 yıl olacak neredeyse ben koca bir hiç olmuşum 1,5 yılda. kendimi nasıl fütursuzca harcadım.
Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.
Benim yaptığım iş ne mercimek köftesi, Hasanpaşa köfte, kadınbudu köfte, yaprak sarma, zeytinyaglı kereviz. bütün ödevim bu muydu benim? Hayattan almam gereken tarifler hayata kattığım anlam yemek pişirmek mi?
hangi temizlik manyağı zırtapoz kalorifer peteğini söküp içini temizler, çamaşır makinasının vidalarına sıkışan tozları kürdan yardımıyla temizler? kim deepreezin havalandırma kanallarını tornavidayla söküp kötü kokuları izale eder.
sil süpür bi yere kadar domestosla koslayla mı ömür geçer, millet gülsuyu, kenzo, lavanta, gucci koka dursun salına salına yürürken buram buram domestos kokmuyormuyum, t-shirtlerimin orasında burasında çamaşırsuyu lekeleri, yag sıcramış ama prillenmeden makinaya atılmış yıkanmış bi de ütülenmiş lekesi sabitlenmiş akşama kadar picama terlik modunda hayatını törpüleyen tek manyak benmiyim?
Aynası iştir kişinin yaaa ne çıkıyor burdan ; hımm temizlik hastası, evi temiz, hımmm mis gibi yemekler yapmış hımmm eeeeeeee elde ne var koca bir hiçççççççççççç
otur yerine sıfır -0-
Tanıyorum bu sendromu cicişim ben, oğlan büyüyüp hayata karıştığında uçacak, pıff olacak. Keşke bana yardım edin diyebilmeyi becersen, istemeyi bilsen, paylaşsan omuzundaki yükleri.
YanıtlaSil