1 Nisan 2009 Çarşamba

ve düştü...

Bu sabah bir çıglıkla uyandım... Arda'yı gece yanıma almıştım. huy edindi kendi beşiginde yatmıyor beşik yatağımıza bitişik. ama sallanır pozisyondayken aralık kalıyor arada. o aralıktan aşağı süzülmüş... ölüyorum bitiyorum eriyorum... nefes alamıyorum... kollarım uyuşuyor kötü bir anneyim ben. kendimi cezalandırmak istiyorum. kendimden nefret ediyorum desem yeridir.
hiç pozitif olamayacağım bugün. canımdan can gidiyor... inşallah bisey olmaz. neşesi iyi... keyfi yerinde kuzumun çok şükür...

kötü anneyim ben kötüüü

2 yorum:

  1. Sen kötü anneysen geri kalanlar ölsün mü güzelim? Biraz hareketli senin kuzu, hemi de korkusuz anlaşılan, Allah saklasın onu. Çok evham yapma, bak iyiymiş şükürler olsun.

    Perihan

    YanıtlaSil
  2. seni anlıyorum. gerçekten insan kendini berbat hissediyor ama kötü anne falan değilsin. düşmeden büyüyen çocuk yok. özellikle dönmeyi ilk öğrendikleri zamanlar. üzülme yani, iyiymiş işte.

    YanıtlaSil