23 Şubat 2009 Pazartesi

hayatımın anlamı...

Saçlarım yagmur misali dökülüyor.
moralim çok bozuk bu yüzden
2 kez kestirdim doğumdan sonra.
Arda diş çıkarıyor sanırım. huysuz huzursuz mızmızzz ama keyfi bazen yerine geldiğinde bir gülüşü ömre bedel...
30 yaşında anne oldum... neler kaçırmışım keşke daha önce anne olsaymışım diyorum her günümüz ayrı bir keşifle geçiyor
ne yazacağımı ne söyleyecegimi bilemiyorum. vakit en büyük sıkıntım, uykusuzluğu artık önemsemiyorum da 24 saati daha verimli hale nasıl getirebilirim diye düşünüyorum çalışıp çocuk büyüten hatta çocuklar büyüten evleri düzenli pırıl pırıl olan, envai çeşit yemekler börekler kekler yapan, ütülü giysilerle dolapları tertipli annecikleri saygıyla selamlıyorum....
gıptayla yutkunuyorum.... tek takıntım ütü, çamaşır ve yemek bunları hallediyorum ardanın kısa süreli uykularında. ortalık topluyorum ama dip bucak temizlik yapacak gücüm olmuyo bigün bi yeri bigün bi yeri yapınca başa dönüyorum evim aynı anda pırıl pırıl tertemiz olamıyo. kadın bulamıyorum hepsi bir naz bir niyazzzz fiyatlar ateş pahası... kriz var kardeşim insanlar işsizlikten kırılıyo ama yardıma kadın almak için randevi almak gerekiyo ya da tonla para vermek... ben çalışıyorken ya da eşim şu anda o kadınların bir günde kazandığını kazanamıyoruz. bir de o kadar kıymetimizde yok patronlarımızın gözünde... diplomamı çöpe atıp, sertifikalarımı vs. yakıp gündeliğe gitmeye karar verecegim en sonunda :P ardanın büyümesini bekliyorum...

şimdilik benden bu kadar kaçayım arda uyuyorken mutfagı temizlemek lazım :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder