14 Mayıs 2008 Çarşamba

Ne çok olmuş...

sevgili pilokcum vallahi ne sen sor ne ben söyleyeyim zaman kuş misali uçmuş gitmiş. Kendi kendime ve sana söz vermiştim biliyorum haklısın ne söylesen. seni hiç ihmal etmeyecek anneli birçok blog gibi anlayacağı vakte geldiginde ogluşuma gösterecektim...

Daha dakika bir gol bir :( üzgünüm pilokcum. vallahi çok üzgünüm. söz seni bu kadar ihmal etmiycem bi daha.

:)) barıştık di mi

iş-ev-iş arasında dolaşan bir kısır döngünün içerisindeyim aslını sorcek olursan. Evimi bile temizliycek gücü bile bulamıyorum kendimde.
Bir de midemden başlayıp yemek borumdan tırmanıp neredeyse dilimde hissettiğim bir yanma hasıl oldu. Kısmetse haftaya cumartesi günü yeniden ogluşumla randevumuz var.

Bu kez arayı uzattık. Çok özledim onu. Dün gece tuhaf bir şekilde yani çok belirgin bir şekilde hissettim hareket ettigini. Artık içerde takla mı attı amuda mı kalktı bilmem. inanılmaz büyülü bir şeydi. 2 saat kadar oturup ağladım. Mutluluktan mı hormonlarımdan mı kestiremedim :))

Günler kuş gibi uçup giderken sanki beni oğluma yaklaştırmıyor gibi geliyor. Büyük bir özlemle bekliyoruz.
Babalar aynı derecede hissetmiyorlar sanırım bunu. Anneler daha yoğun hissediyorlar...

Seninle ilk anneler günümüzü kutladık oğlum... Daha şimdiden bu kadar yogun hissettirdiğin için bana bu duyguyu sana teşekkür ederim.

Benim en büyük hediyem sensin oğlum... Büyük bir özlemle sabırla bekliyorum...

inşallah sen de benim kadar duygularını yogun hisseden sevdiklerine bunu hissettiren bir birey olursun... bu kadar duygusal olmak insanı incitiyor oglum biliyorum... ama yaşamın bize ne getirip ne götüreceği yarın kimin kalıp kimin göçecegini bilmiyoruz. Bu yüzden sevgisini esirgemeyen, bunu sevdiklerine en güzel şekliyle hissettiren bir birey olmanı temenni ediyorum...

biliyorum sen de hissediyorsun ben söyledikçe....

seni çok ama çok seviyorum...

2 yorum:

  1. canım sen her ne kadar sık yazmasan da ben bilgisayar oturduğum zamanlarda mutlaka uğruyorum sana yeni bişey var mı diye:))
    sakın annene darılma,onunda bir hayatı var sonuçta ben şimdiden doğumdan sonra kimin bakacağı sorulduğunda bakıcı fikrine alıştırdım kendimi.. annelerden bişey beklemiyorum hoş gelirlerse ne alaa:))
    bence sen eşin oğlun ve kendini düşün öncelikle!!! sizin için en hayırlısı neyse o olsun.. tamam akrabalar da gerekli ama bir yere kadar.. sonuçta her zman yanında olacak olan sadece EŞİN bunu aklından çıkarma..bilmiyorum belki okumak istediklerini yazmıyorum ama benim düşüncem bu yönde:))
    daha sık yazarsan bende daha sık yorum bırakırım söz:))
    yada msn de görüşebiliriz?

    YanıtlaSil
  2. bu arada benim de göbiş büyümedi derken birden bire önden gitmeye başladı:))
    hafiften bende hareketlerini hissediyorum prenses kızımın... sen bunların tadını çıkar boşver gerisini:))

    YanıtlaSil